Hallo vrienden,

Er zijn ondertussen weer veel nieuwe gezichten in onze club gekomen.Daarom wil ik de spits afbijten en wat over mijzelf vertellen.

 Ik ben 48, getrouwd en heb 2 lieve uit China geadopteerde dochters.

Ongeveer 2 jaar geleden ben ik met mijn jongste dochter een keertje komen kijken naar een training. Ze vond het heel leuk en ik dus ook. Toen heb ik meteen een mailtje naar Henny gestuurd of het niet gek was als een papa van 46 ook met Taekwondo zou beginnen. Omdat ik meteen een enthousiast antwoord kreeg, heb ik toch die stap genomen. Daar ben ik nog steeds blij om. Het enige dat me spijt, is dat ik er niet eerder aan begonnen ben. Ondertussen zit Jinjie op turnen. :(

Voorheen heb ik ook wel gesport maar dat was een heel andere sport (Squash).

 Na mijn HTS (Elektrotechniek) ben ik eerst bij Philips gaan werken en toen die afdeling er mee stopte ben ik in Kerkrade bij een Amerikaanse firma begonnen als manufacturing engineer.

Ondertussen werk ik in Best bij Dräger Medical, waar we beademings apparaten bouwen.

Dat zijn apparaten die ingezet worden in ambulances en helikopters als die Patiënten moeten vervoeren die zelf niet kunnen ademen.

Officieel heten die apparaten Ventiltators.

Kijk maar op de foto's het is dat oranje geval.

De Oxylog Ventilator                                      Zo Hangt ie in een Helikopter

Wat ik daar bij Dräger precies doe vraag ik me ook wel eens af ;) , in ieder geval ben ik de technisch verantwoordelijke engineer voor die apparaten. Dat wil zeggen als men technische vragen heeft of er iets aan het apparaat veranderd moet worden, komen ze altijd bij mij terecht.

Een paar jaar geleden landde er een ADAC (zo een Duitse reddings) helikopter bij ons in de buurt. Er was schijnbaar een kind van een helling gevallen en moest met spoed naar Maastricht voor een scan. 

Ik ben natuurlijk meteen even gaan kijken en heb daar dan ook meteen wat foto's van gemaakt. Een beetje trots was ik wel dat het apparaat in die Helikopter zat.

Thuis ben ik vaak bezig met het (ver)bouwen aan ons huis.

Het is een erg oud huis (uit 1875) en er is dus altijd wat te doen.

 Ik hoop nog lang met veel plezier te komen trainen. De sfeer in de groep is geweldig!

  En dan geef ik de pen eens door aan iemand van de Hapkido, mocht iemand zich geroepen voelen?

Groetjes,

Bernardus

Bij problemen met of vragen over dit web kunt u contact op Henny Beurskens en/of Yvonne Beurskens

Laatst bijgewerkt: 10 januari 2007.